Sunday, May 25, 2008

باز آسمونِ دلم ابرى شد...



دلتنگي های آدمی را باد ترانه ای می خواند

رویاهایش را آسمان پر ستار نادیده می گیرد

و هر دانه برفی به اشکی نریخته می ماند




2 comments:

someone-else said...

سارا! چی شده؟ :(

Amber said...

hichi samar goola aseman deleman abri bood darim aftabish mikonim ;-) felan chatreto dashte bash ta khabaret konam :D